Speechschrijvers

netwerk 

Welkom bij het speechschrijversnetwerk ‘t Doode Paerdt

Speech schrijvers

netwerk 

Welkom bij het speechschrijvers netwerk ‘t Doode Paerdt

Speechschrijversnetwerk ‘t Doode Paerdt

Speeches schrijven is vaak een eenzaam vak. Niet alleen omdat schrijven iets is dat je alleen doet, maar omdat we schrijven voor een ander. Zoals een collega ooit tegen mij zei: “Ik schrijf onder drie pseudoniemen: Bram Peper, Roger van Boxtel en Gijs de Vries.” Dat maakt het moeilijk om met mensen ‘van buiten’ over je werk te praten. Daarom komen de speechschrijvers al bijna twintig jaar regelmatig samen: om te praten, om te borrelen en om te leren.  

Ons netwerk heet ‘t Doode Paerdt. Die naam is geboren in de tijd dat het nog erg moeilijk was om speechschrijvers achter hun bureau vandaan te krijgen. Het was als trekken aan een dood paard. ’t Paerdt is intussen springlevend en komt meerdere malen per jaar bij elkaar. 

Ben je speechschrijver en heb je belangstelling om lid te worden van ons netwerk?

Neem contact op

Onderzoek Julia Oostdam

Even kort wat ik heb gedaan en de hypothesen: 

De twee hoofdzaken waar we nieuwsgierig naar zijn: het effect van ritmetechnieken op de retentie en de waardering van een presentatie. Om dit te onderzoeken, heb ik twee versies van een kennisclip uitgezet; eentje met ritmetechnieken en eentje zonder. Deelnemers kregen automatisch één van de twee versies toegewezen. Na het kijken van de kennisclip beantwoordden zij 10 meerkeuzevragen, inhoudelijke vragen over de presentatie, en gaven zij hun waardering aan voor de spreker en de presentatie aan de hand van 12 stellingen. 

De hypothesen waren als volgt: 

Hypothese 1 (de retentie hypothese): luisteraars van de presentatie met ritmetechnieken zullen de boodschap beter onthouden dan de luisteraars van de presentatie zonder ritmetechnieken.

Hypothese 2 (de waardering hypothese): luisteraars van de presentatie met ritmetechnieken zullen de presentatie hoger waarderen dan de luisteraars van de presentatie zonder ritmetechnieken.

Resultaten

H1 (de retentie hypothese) is niet uitgekomen. Hoewel de deelnemers van de muzikale variant over het algemeen wel beter scoorden dan die van de neutrale variant, is dit verschil te klein om significant te zijn. Wellicht met een grotere testgroep!

H2 (de waardering hypothese) is wel uitgekomen. Alle 12 de stellingen die ‘waardering’ behelsden, zijn door de kijkers van de muzikale variant hoger beoordeeld dan door de kijkers van de neutrale variant. Dit verschil is bij 7 statistisch (zeer) significant. Het gaat om de volgende stellingen: 

  • De spreker benadrukt de belangrijkste zaken 
  • Ik vond het een heldere kennisclip 
  • Ik kon mijn aandacht goed bij de kennisclip houden 
  • Ik vond de kennisclip inhoudelijk duidelijk 
  • De spreker weet de luisteraars te enthousiasmeren 
  • Ik vond het een boeiende kennisclip 
  • De spreker presenteert levendig 

Je ziet dat deze stellingen allemaal betrekking hebben op duidelijkheid en levendigheid. Ritmetechnieken lijken dus de duidelijkheid en levendigheid van een informatieve presentatie te bevorderen. 

In het najaar zal ik mijn onderzoek afronden en presenteren.

Londen 076